ในที่สุดก็สอบเสร็จหมดทุกอย่างแล้ว เย้ๆๆ แทบจะตายซะให้ได้

ตอนนั่งรอผลคะแนนออกเสียงของเซนเซย์อยู่ รอมาสามวันแล้วยังไม่ออกเลยอ่ะ แต่เชื่อมั้ยไอ้ที่น่าจะตรวจช้าๆคะแนนดันออกก่อน โอ้แม่...อยากรู้นะเนี่ยะว่าตกลงกูได้เอรึป่าวอ่า? งื่อ....

เดี๋ยวว่าจะขนซีพียูกลับโคราช จะทำได้มั้ยฟระ เหอๆ พามันกลับพามันนั่งรถไปถึงนั่นประมาณ 7 ชั่วโมงครึ่ง อ้วกไปเลย คอมกรูไม่ได้หายใจกันพอดี แต่เอาเถอะ จะเป็นจะตายยังไงก็ต้องเอากลับ ไม่งั้นรวมเล่มกูไม่ได้ทำแน่ๆ

แล้วส่วนเรื่องเรียนญี่ปุ่น หาที่เรียนในกทม.อยู่ แม่ไล่ไปเรียน ตัวเองก็ยังไม่รู้ว่าจะเรียนคอร์สอะไร ระดับอย่างเรามันเรียนคอร์สอะไรดีวะ เฮ้อ....สภาพสมองกรูชักฝ่อแฮะ เพราะอย่างนั้นก็ชักอยากจะเรียนขึ้นมาแล้วสิ สนทนาจะดีมั้ย เรื่องฟังก็เหมือนจะไม่ค่อยดี สอบเต็ม 110 กรูได้ 90 เองง่ะ ไม่รู้ว่ามันดีมั้ย แต่ก็เอาเหอะ ทำไปแล้ว ดีที่สุดแล้วนี่เนอะ

เอาเป็นว่าไปกทม.แน่ แต่ไม่รู้จะไปทำอะไรบ้างนี่สิ 555+

* * *

ตอนนี้ก็ขอพูดอีกเหมือนเดิม กำลังรออาคานิชิ จินอยู่ค่า กลับมาแน่นอน(เราเชื่ออย่างนั้นน่ะ) เพราะฉะนั้นก็จะตั้งหน้าตั้งตารอนะค้า แต่คงใกล้มาแล้วแหละเพราะดูเมะจังแล้ว มันอ้วนขึ้นนะ เหมือนโดนขุนดี 555+ แก้มงี้ป่องเชียว หน้าบาน ยิ้มเก่งขึ้นเยอะเลย ไม่น่าสงสัยให้มันรู้ไปเหอะเมะจังเอ๋ย กร๊ากกกก

ขอบอกว่าตอนนี้กำลังรักพี่คิมากกกก ดูมายบอสแล้วรักพี่คิอย่างแรง ว่าแล้วก็จะเอาเพลงพี่คิขึ้นหน้าบล็อกดีมั้ยว้า แต่อย่าเลย ฟังคนเดียวดีกว่า วะฮ่ะๆๆๆ พี่คิสุดที่ร้ากกกก

เฮ้อ....ทั้งๆที่สอบเสร็จแล้วก็ว่าจะมีอะไรพูดเยอะนะเนี่ยะแต่มันก็ไม่มี

เอาเป็นว่า......เข้าเรื่องฟิค จะต่อเรื่องบลองเร็วๆนี้นะคะ ส่วนเรื่องชาชู รอชาติ.....เอ้ย....รอไปก่อนแล้วกันค่ะ เหอๆๆ อยากไปงานฟิคเหมือนกันล่ะ แต่ว่าก็ไม่ทันอยู่ดี ช่างมัน เด๋วไปส่งเองละกันน้า.......

ไปแระ.........

ปอลอ1...การลืมคนๆนึงไป บางครั้งคุณอาจต้องเสียเค้าไปตลอดชีวิต

ปอลอ2...ความประทับใจแรกเจอแรกพูดคุย สำคัญที่สุดรู้มั้ยคะ อย่าทำให้มันน่าเบื่อเลยค่ะ

ปอลอ3...บล็อกครบ 1 ปีตั้งแต่ต้นเดือนกุมภา นี่กูไม่รู้ตัวเลยนะเนี่ยะ??

ปอลอ4...วันนี้เพลงของไอจังค่ะ เพราะมั้ยคะ?

* * *

BGM èè KIMI NI KAERU :: Ootsuka Ai

[กลับมาหาเธอ *ความหมายเหมาะกับจินคาเมะดีนะคะ 555+]

ในที่สุดก็ถึงวันนี้แล้ว วันเกิดคาเมะจัง อายุครบ21ปีบริบูรณ์ ว่าแล้วก็ใจหาย ไม่ใช่เพราะคาเมะอายุ21หรอกนะ แต่เป็นเพราะอีก3เดือนต่อจากนั้นเราก็จะ21เหมือนกันนี่สิ โอยย...แก่แล้วหรือนี่ ขอใช้20ให้คุ้มก่อนได้มะ?

ตลอดปีที่ผ่านมามีเรื่องราวหลายๆอย่าง สำหรับคาเมะแล้วใช้เวลาในช่วงอายุ20คุ้มเลยใช่มั้ยล่ะ? แหงอยู่แล้ว งานรัดตัวตั้งแต่ต้นปียันท้ายปี จะได้พักจริงๆก็ช่วงไม่กี่วันมานี้ล่ะมั้ง ไปนิวยอร์คคงจะเจอกับจินแล้วใช่มั้ยล่ะ ดีจังเลยนะ แล้ววันเกิดนี้จินกลับมาหารึเปล่าก็ไม่รู้ แต่จะยังไงก็เถอะ ก็น่าจะโทรหากันอยู่แล้วล่ะ คนอย่างจินถ้าลืมวันเกิดเมียก็ไม่ใช่ผอผึ้งที่ดีแล้วนะ 555+

พูดถึงวันนี้ เราก็นึกไปถึงวันเก่าๆ คาเมะที่เราเคยเห็น อยากให้กลับมาเหมือนเดิมจัง คาเมะคนนั้นที่วันๆไม่ต้องนึกถึงเรื่องงาน คาเมะคนที่สบายๆยิ้มง่าย เฟรนลี่กับทุกๆคน ไม่ใช่คาเมะคนที่เงียบๆขรึมๆฝืนๆแบบนี้ เมื่อไรล่ะที่จะได้เห็นอีก เพราะอย่างนั้นแล้ว ช่วยกลับมาทีนะจิน กลับมาเร็วๆด้วยนะ

ว่าแต่คาเมะกลับมาจากเมการู้สึกจะผ่องขึ้นเหมือนกันล่ะ ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้น น่ารักขึ้นกว่าเดิม คาเมะตัวเล็กมาก เมื่อวานนั่งดูรายการที่ออกเรื่องรายการใหม่ของคัตตุน เมะอยู่ในกลุ่มน่ะตัวเล็กกว่าใครเลย ใส่เสื้อสีชมพูด้วย ท่าทางจะกำลังอินเลิฟ 555+ คงได้เค้กวันเกิดแล้วก็ของขวัญไปเยอะเลยอ่ะเนอะ แล้วเราล่ะ จะได้กับเค้าบ้างมั้ยนะชาตินี้ วันเกิดเราก็ผ่านไปอย่างเงียบๆ คราวที่แล้ววันเกิดก็ดันตรงกับวันไปญี่ปุ่น เที่ยวอยู่คนเดียวเหงาสุดๆ กลับมาก็ไม่มีใครจำได้ซักคน เฮ้อ...วันนี้จะเป็นแบบปีก่อนมั้ยนะ คงต้องรอดูกันล่ะ

วันนี้วันเกิดเมะจัง แต่ว่า แหะๆ อยากเอารูปคู่มาลงน่ะ ได้ป่ะล่ะ บอกให้รู้ว่าคาเมะไม่ได้เหงาอยู่คนเดียวนะ มีจินอยู่ด้วย อยู่ข้างๆตลอดเวลา

è

è

è

è

è

è

è

è

è

è

è

è

è

è

ดูรูปแล้วคิดถึงจังเลยอ่ะ กลับมาเร็วๆนะ จะได้มีอะไรชุ่มชื่นใจซักที ขึ้นถึงแกว่ะอาคานิชิ จิน

เผอิญมีเพลงมอบให้ 555+ เพลงให้เมะจังโดยเฉพาะ....

เต่าจะเกิด เมะชิงเกิด เต่าจะเกิด เมะชิงเกิด เต่าจะเกิด..ด..ด...ด เมะชิงเกิด เต่าก็เลย ไม่ได้เกิด

กร๊ากก เพลงน่ารักฟระ แอบขโมยอีหมีมันมา 555+ จะรู้ตัวไหมหนอ?

สุดท้ายแล้ว...

รูปยูกิเอะจัง ลูกใครไม่รู้แหละ แต่ดูแล้วเหมาะจะเป็นยูกิเอะจังมั้ยคะท่านผู้อ่าน ทูเซเว่นทุกท่าน อิๆๆ แล้วก็รูปพี่คิ ลิงน้อยน่ารัก 555+

è

**

**

แฮบปี้เบิร์ทเดย์นะคาเมะจัง

เมฆหมอกย่อมเหือดหายไป และแทนที่ด้วยความสดใสของท้องฟ้าสีคราม

* * *

BGM èè CARE :: AKANISHI JIN

こんばんちは！！

วันนี้เป็นอะไรที่เรื่อยๆเอื่อยๆมากเลย ก็เพราะวันนี้เป็นวันหยุดวันแรกหลังจากสอบไปน่ะสิ

ก็คือเมื่อวานนี้สอบออรัลเทสต์ญี่ปุ่นกับคาซึมิเซนเซย์ไป แล้วคือได้พูดคนที่สาม มือดีมาก กูจับฉลากได้พูดคนที่สาม กูจาร้องไห้ ซิกๆ

แล้วพอเข้าไปพูด โอยย ให้พูดนัดอาจารย์ สับสนตารางเวลาของตัวเองกับของเซนเซย์แทบตาย แต่พาร์ตแรกก็ผ่านไปได้อย่างสวยงาม (เหรอ?)

แล้วพาร์ตที่สอง ดูรูปการ์ตูนแล้วให้เล่าเรื่องเอาตอนนั้น บอกตามตรงว่าจริงๆก็รู้มาจากเพื่อนที่เข้าไปก่อนแล้วว่าเรื่องราวในการ์ตูนน่ะมันเป็นยังไง

แต่พอเห็นจริงๆจุกแทบบ้า โอยยย กูจะพูดอะไรดี แต่สุดท้ายก็พูดออกไปได้ เรียบเรียงเองโดยจิราภา มั่วไม่มั่วไม่รู้ พูดไปแล้วนี่หว่า (คะแนนกรู น่าเศร้ายิ่งนัก -*- )

มาข้างนอก มานึกอีกที พูดตกไปตั้งหลายอย่าง พูดไม่ละเอียดด้วย แบบว่ามันเร็วมากซะจนไม่รู้ตัวเองพูดอะไรออกไป ก็ยังดีที่มีอะไรเป็นเงื่อนไขในประโยค ก็ยังดีที่พูดไม่เสียความรู้เปล่าๆ

สู้เค้าต่อไปเถอะโตชิโอะ....

* * *

แต่งฟิคจบแล้ว เย้ๆๆ ลาก่อนทูเซเว่น หมดวาระแล้ว เย้ๆๆ เหลืออีกสองเรื่องที่ยังแต่งไม่จบ จะพยายามต่อไป

แล้วก็รวมเล่ม ทำไงดี จะต้องรีบทำให้เสร็จก่อนด้วยนี่สิ เด๋วซวย คราวนี้ผู้ช่วยไปเรียนญี่ปุ่นกันเยอะพอควร ตั้งแต่แก้วจนถึงอีป้า งานฟิคฟอร์เซลก็ไม่ได้ไปแน่ๆล่ะ กูก็ต้องส่งหนังสือเองคนเดียว โอ้ว...เหนื่อยอีกแล้ว แต่มันก็เป็นอะไรที่สนุกเหมือนกันนะ มันเป็นสิ่งที่รักหนิ ทำยังไงมันก็สนุก

แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้เลิกเมื่อไร อาจจะเร็วๆนี้ก็ได้ใครจะไปรู้ เฮ้อ....

มันเป็นเรื่องของอนาคตใช่ป่ะล่ะ..........

* * *

วันนี้ดูหนังเกาหลีเรื่อง HEAVENS TREE จบแล้ว สงสารพระเอก ไม่ไหวแล้วอ่า นางเอกเรื่องนี้ร้องไห้ทั้งเรื่องเลย นางเอกพระเอกมาจากเรื่อง ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้าอ่ะ หมายถึงนางเอกตอนเด็กอ่ะ แล้วพระเอกก็คนที่เป็นพระรองตอนเด็กเหมือนกัน อยากร้องไห้มากอ่า น้ำตาซึมเลยตอนท้ายที่นางเอกรู้ว่าพระเอกเป็นคนเอาหัวใจตัวเองให้ กรูจะตาย นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว น้ำก็ไม่อาบ ซึ้งสุดๆ เพลงที่พระเอกร้องก็โคตรเพราะเลย ทำนองเพลงที่จินร้องในเฟิร์สคอนของมันอ่ะ ที่จุนโนะออกมาแต่งชุดนาฬิกาอ่ะ นั่นแหละ เรื่องนี้เอามาแต่งเนื้อร้องเป็นเกาหลีแล้วความหมายออกแนวเศร้านิดๆ ชั้นขอโทษ ที่เรื่องที่ชั้นเล่า บางทีอาจจะทำให้เธอยิ้มไม่ได้ ยุนซู ยุนซูอบปา ซารางเฮ ยองวอนนี ม่ายยยย!! ตายกันเลยทีเดียวกรู

* * *

เชื่อมั้ย ซื้อซิงเกิ้ลซิกแนลมาไม่เคยได้แกะเลย ถนอมสุดๆอ่ะ แต่ตอนนี้คงต้องแกะแล้วล่ะ เพราะอยากดูเบื้องหลัง ชอบที่จินมันไล่แกล้งชาวบ้านเค้า ขนาดเมียมันยังแกล้ง แล้วแกล้งแรงด้วย เหอะๆ อยากรู้ว่าวันนั้นไปเที่ยวที่รปปงหงิกันแล้วเมะไปด้วยรึเปล่า คงไม่ ก็เพราะงอนอีจินที่บังอาจปิดลิฟต์ใส่ ชิๆ ชอบให้น้องงอนรึไงไม่ทราบ ห๊า!!

แต่รู้สึกดีที่ในวินาทีนึง ที่จินมันฝากโทรศัพท์ไว้กับน้อง แล้วพอทีนี้หันมาเอาคืนก็บอกกับน้องว่าน่ารักเนอะ อันนั้นแหละ กรอดูหลายรอบเพราะมันประทับใจ รู้สึกว่านั่นแหละที่เค้าเรียกว่าโลกส่วนตัว แล้วก็ตอนที่พี่คิ พี่อึ้น แล้วก็จินมันรุมกันล้อเมะอ่ะ แล้วเมะเหมือนไม่รู้จะด่าอะไรก็เลยด่าแบบขอไปที อันนั้นน่ะ รู้สึกว่าเมะเนี่ยะมันน่ารักแท้ๆเลยนะ ไม่ใช่น่ารักแบบฝืนๆอ่ะ เข้าใจป่ะ ไม่อธิบายหรอก 555+ มันน่ารักแล้วกัน

ตอนนี้จินมันทำอะไรอยู่ อยากรู้ จะกลับมารึยัง รึว่ายังไม่กลับ เอ๊ะ?รึยังไง เฮ้อ...เชื่อมันคนเดียวนะเนี่ยะ

แล้วเมื่อวานไปอ่านเพจของพี่ยูมา ติดใจอยู่ประโยคนึงที่พี่ยูบอกว่า

ได้กินข้าวพร้อมหน้ากับทุกคน

คำนี้แหละสงสัยมาก พร้อมหน้านี่คือครบ6คนใช่มั้ย อึ้นจ๋า ช่วยบอกอะไรให้กระจ่างกว่านี้ได้มั้ย เจ๊จะตายแล้ว แง้ๆๆๆ

พอ แพล่มแค่นี้ ราตรีสวัสดิ์ หุๆๆ

* * *

BGM èè รักโคคิ (กรี๊ดดด) :: TOR SAKSIT